سناریو ۱: مذاکرات ژنو به نتیجه می‌رسد (توافق حداقلی – سریع‌ترین مسیر آرامش موقت)

هیئت آمریکایی (با حضور چهره‌های نزدیک به ترامپ) سه‌شنبه در ژنو با طرف ایرانی روبه‌رو می‌شود.اگر حتی یک «تفاهم موقت» یا «نقشه راه» اعلام شود — مثلاً کاهش برخی تحریم‌ها در ازای گام‌های هسته‌ای محدود — بازار هیجانی واکنش نشان می دهد.

دلار می‌تواند سریع کاهش پیدا کند و کانال ۱۵۰ هزار تومانی رو تست کند(شاید حتی تا ۱۴۵–۱۴۸ برسد). 

این سناریو بیشتر شبیه «نفس راحت کشیدن کوتاه‌مدت»است؛ چون مشکلات ساختاری اقتصاد ایران (تورم، کسری بودجه، نقدینگی) یک شبه حل نم شوند. پس افت شدید احتمالاً موقتی خواهد بود و بعد از چند هفته دوباره فشار صعودی برمی‌گردد.

 سناریو ۲: مذاکرات کش‌دار می شود یا به بن‌بست می‌رسد (ادامه بلاتکلیفی طولانی)

گفت‌وگوها طول می‌کشد، بیانیه‌های دوپهلو منتشر می شوند ترامپ دوباره تهدید «گزینه دردناک» را تکرار می‌کند، ایران هم روی خط قرمزها پافشاری می‌کند. 

در این حالت بازار خسته و عصبی می‌ماند؛ نوسان دذ همان باکس ۱۵۵ تا ۱۶۵ هزار تومانی ادامه پیدا می‌کند، ولی با شیب ملایم به بالا (هر چند هفته ۱–۲ هزار تومان کف و سقف بالاتر می‌رود). 

تورم داخلی و نیاز فصلی به ارز (مثل واردات اسفند–فروردین) فشار را بیشتر می کند. اینجا دلار بیشتر «خزنده» صعود می‌کند تا جهش ناگهانی.

 سناریو ۳: شکست کامل و تنش بالا (سناریوی سیاه – کم‌احتمال اما پرهزینه)

اگر مذاکرات خیلی زود قطع شود، تهدیدهای نظامی جدی‌تر شود (ناوها، تحریم‌های جدید، یا حتی درگیری محدود)، دلار می‌تواند جهش هیجانی داشته باشد. 

تست ۱۷۰–۱۸۰ هزار تومانی یا حتی بالاتر ممکن خواهد بود (مثل جهش‌های قبلی در دوره‌های تنش). 

تحلیلگران می گویند ولی این سناریو در حال حاضر کمتر محتمل است؛ چون هر دو طرف (به‌خصوص آمریکا) هزینه جنگ تمام‌عیار رو خیلی بالا می‌دانند و ترجیح می‌ دهند حداقل «مدیریت تنش» را ادامه دهند.

 خلاصه تصویر فعلی بازار

 - کوتاه‌مدت (تا پایان بهمن–اوایل اسفند): بیشتر به نتیجه دور دوم ژنو وابسته. خبر مثبت = افت موقت، بن‌بست = نوسان خنثی با تمایل ملایم صعودی.

- بلندمدت: تا وقتی تورم دو رقمی، کسری بودجه ساختاری و تحریم‌های گسترده ادامه دارد، روند کلی دلار صعودی باقی می‌ماند— فقط سرعت و شدت این صعود بستگی به مسیر دیپلماسی دارد.

- احساس غالب بازار: ترس از جهش + امید به توافق + خستگی از بلاتکلیفی = رنج نوسانی با دریفت آهسته به بالا.

 در نهایت دلار مثل یک آینه عمل می‌کند: هر چه اخبار سیاسی شفاف‌تر و مثبت‌تر شود، تصویر آرام تر می شود؛هر چه مه غلیظ‌تر شود، همه چیز تار و پرنوسان‌تر به نظرمی‌رسد.

شما کدوم سناریو را محتمل‌تر می‌دانید؟ یا فکر می‌کنید یک عامل دیگر (مثل قیمت نفت، رفتار بانک مرکزی، یا اتفاقات منطقه‌ای) می‌تواند بازی را عوض کند؟