صبح، دلار در بنبست معاملات با نرخ ۱۶۵ هزار و ۲۵۰ تومان آغاز شد و در بازار فردوسی تا ۱۶۵ هزار و ۳۰۰ تومان معامله شد. اما این قیمتها دوام نداشت. تا عصر، دلار بنبست به ۱۶۴ هزار و ۷۵۰ تومان رسید و فردوسی نیز روی ۱۶۴ هزار و ۸۰۰ تومان ایستاد؛ یعنی افتی حدود ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ تومان نسبت به نرخهای صبح.
در بازارهای همسایه نیز فشار فروش دیده شد. دلار هرات که ظهر در محدوده ۱۶۵ هزار و ۱۰۰ تومان معامله میشد، عصر به ۱۶۴ هزار و ۹۰۰ تومان رسید. تتر هم از ۱۶۵ هزار و ۸۰۴ تومان به ۱۶۴ هزار و ۸۰۰ تومان عقب نشست؛ همگراییای که نشان میدهد انتظارات صعودی کوتاهمدت تعدیل شده است.
اما داستان طلا مسیر دیگری رفت.
انس جهانی که ظهر ۵۱۸۰ دلار بود، عصر به ۵۱۷۱ دلار کاهش یافت؛ افتی محدود اما معنادار. با این حال، بازار داخلی سکه از این کاهش تبعیت نکرد. سکه امامی که ظهر در محدوده ۲۰۲ میلیون تومان قرار داشت، عصر ۲۰۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان قیمت خورد و همچنان رشد روزانه خود را حفظ کرد. سکه بهار آزادی، نیمسکه و ربعسکه نیز نسبت به روز قبل افزایش نشان دادند؛ نیمسکه تا ۱۰۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان و ربعسکه در محدوده ۵۸ میلیون تومان معامله شد.
در مقابل، طلای ۱۸ عیار با افتی نزدیک به ۲ میلیون و ۸۷۹ هزار تومان به ۱۹۴ میلیون و ۱۶۰ هزار تومان رسید؛ نشانهای از اینکه طلای خام بیش از سکه از افت انس و دلار اثر پذیرفته است.
این واگرایی چه میگوید؟
بازار امروز نشان داد که تقاضای سرمایهای خرد هنوز از بازار سکه خارج نشده است. رشد قطعات کوچکتر در شرایط افت دلار، معمولاً به معنای افزایش حباب و ورود پولهای احتیاطی است؛ سرمایههایی که نگران آیندهاند و کاهشهای مقطعی را فرصت خرید تلقی میکنند.
در سطح جهانی نیز تحلیلهایی منتشر شده که میگویند بازار گاوی طلا هنوز در میانه راه است. برخی استراتژیستها معتقدند اگر شرایط کلان مانند ضعف دلار آمریکا، تداوم خرید بانکهای مرکزی و نااطمینانیهای ژئوپلیتیک حفظ شود، حتی سطوحی مانند ۶۷۵۰ دلار برای انس نیز دور از ذهن نخواهد بود.
پنجشنبه ۷ اسفند با یک پیام روشن به پایان رسید: دلار عقب نشست، اما ذهن بازار هنوز صعودی است. حالا پرسش اصلی این است که در روزهای آینده کدامیک عقب مینشیند؛ سکه یا دلار؟