به گزارش اقتصادنامه، مجتمع آریان فولاد، شامل شرکت‌های نورد آریان فولاد و ذوب‌آهن آریان بوئین‌زهرا، اعلام کرده است که از ابتدای فروردین تا پایان مردادماه ۱۴۰۵، به دلیل قطع کامل برق، هیچ‌گونه تولیدی نداشته است.

این مجموعه که حدود هزار نیروی انسانی به‌صورت مستقیم در آن مشغول به کار هستند، توقف چندماهه تولید را یکی از جدی‌ترین چالش‌های تاریخ فعالیت خود می‌داند. بر اساس اعلام آریان فولاد، طی پنج ماه گذشته حقوق کارکنان نیز پرداخت نشده و ادامه این شرایط می‌تواند دامنه تبعات اقتصادی بحران برق را از یک واحد صنعتی به خانواده‌های کارکنان و زنجیره تأمین آن گسترش دهد.

یکی از نکات مورد اعتراض آریان فولاد، تداوم دریافت برخی هزینه‌های مرتبط با برق در دوره توقف تولید است.

این مجتمع مدعی است با وجود قطع برق، شرکت برق منطقه‌ای زنجان مبالغی را بابت حق اشتراک، دیماند و هزینه‌های حمل، ترانزیت و انتقال برق از آریان فولاد دریافت کرده است.

از نگاه این مجموعه، مسئله صرفاً قطعی برق نیست؛ بلکه نحوه مدیریت منابع محدود برق و چگونگی تخصیص آن به صنایع نیز محل پرسش است.

توقف برق برای صنایع فولادی تبعاتی فراتر از کاهش تولید دارد. خطوط فولادی به‌دلیل ماهیت پیوسته فعالیت خود، در برابر توقف‌های طولانی‌مدت و مکرر آسیب‌پذیر هستند و قطع برق می‌تواند هزینه‌های تعمیر و راه‌اندازی مجدد، کاهش بهره‌وری و خسارت به تجهیزات را به واحدهای تولیدی تحمیل کند.

آریان فولاد نیز با اشاره به همین موضوع اعلام کرده است که صحبت از یک قطعی چندساعته نیست، بلکه توقف چندماهه تولید، بقای این مجتمع را تهدید می‌کند.

مدیریت آریان فولاد اعلام کرده است که طی ماه‌های گذشته، مسیرهای اداری و قانونی و مکاتبات مربوط به تأمین برق را پیگیری کرده، اما تاکنون راهکاری برای بازگشت این مجتمع به مدار تولید ارائه نشده است.

این مجموعه همچنین مدعی شده است که مدیرعامل شرکت برق منطقه‌ای زنجان، پروانه برهانی، مدیران آریان فولاد را به حضور نپذیرفته و پیگیری موضوع به معاونان و کارشناسان ارجاع شده است.

آریان فولاد همچنین درباره سرمایه‌گذاری انجام‌شده برای تأمین برق، ادعایی قابل‌توجه مطرح کرده است.

بر اساس اعلام این مجموعه، برای احداث نیروگاه و تأمین انرژی مورد نیاز، هزینه‌ای معادل ۱۰۰ میلیون دلار پرداخت شده است. با این حال، آریان فولاد مدعی است در شرایط فعلی برق تولیدی این نیروگاه در اختیار مجموعه قرار نمی‌گیرد و به این شرکت پیشنهاد شده است برق مورد نیاز خود را از بازار آزاد خریداری کند.

این ادعا در صورت تأیید، پرسش‌های مهمی درباره نحوه تخصیص برق تولیدی نیروگاه، تعهدات طرفین و سازوکار تأمین انرژی صنایع ایجاد می‌کند.

مدیریت و کارکنان آریان فولاد در تجمع صنفی خود خواستار ورود مسئولان برای حل مشکل تأمین برق و بازگشت این مجتمع به چرخه تولید شده‌اند.

آنچه امروز در آریان فولاد رخ می‌دهد، تنها مسئله یک کارخانه نیست. توقف تولید یک واحد فولادی، همزمان زنجیره‌ای از مسائل شامل اشتغال، حقوق کارکنان، تأمین‌کنندگان، سرمایه‌گذاری صنعتی و درآمدهای دولت را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در چنین شرایطی، تعیین تکلیف وضعیت برق آریان فولاد و پاسخ به ادعاهای مطرح‌شده از سوی این مجتمع، می‌تواند گامی برای روشن شدن مسئولیت‌ها در قبال توقف طولانی‌مدت تولید صنایع باشد.