وقتی ارزش دلاری سریعتر از تعداد سقوط میکند
بر پایه دادههای گمرک، در این دوره تعداد گوشیهای واردشده کاهش یافته؛ اما افت ارزش دلاری واردات از افت تعدادی جلو زده است. این یعنی مسأله فقط «کمتر وارد شدن» نیست؛ بلکه فشرده شدن واردات در تراز ارزی اقتصاد است. ۲۰ درصد، در اینجا علامت یک فشار پنهان است؛ فشاری که اول در دلار دیده میشود، نه در ویترین بازار.
تناقض عددی: دلاری کمتر، ریالی بیشتر
همان آمارهای رسمی نشان میدهد که همزمان با افت ۲۰درصدی ارزش دلاری واردات، ارزش ریالی واردات تلفن همراه افزایش یافته است. این همزمانی، یک پیام روشن دارد: اقتصاد در نقطهای ایستاده که کالای کمتری وارد میشود، اما ریال بیشتری مصرف میشود. عدد ۲۰ درصد، فقط روایت کاهش نیست؛ روایت گرانتر شدن دسترسی است.
۲۰ درصد بهعنوان زبان محدودیت
در ادبیات تجارت، افت ۲۰درصدی یک کالا یعنی اختلال؛ در اقتصاد ایران، یعنی اولویتبندی اجباری. کاهش ارزش دلاری واردات موبایل، آنطور که دادههای گمرکی نشان میدهد، نشانهای است از تنگتر شدن مسیر کالاهای مصرفی
در رقابت با نیازهای ضروریترِ ارزی؛ بیآنکه سیاستگذار مجبور باشد چیزی را رسماً اعلام کند.
۲۰ درصد برای مخاطب عمومی یعنی چه؟
این عدد به زبان بازار، یعنی انتخاب کمتر. یعنی گوشی قدیمیتر، بیشتر نگه داشته میشود. یعنی فاصله تعویض موبایل طولانیتر میشود؛ نه بهدلیل تغییر سلیقه، بلکه بهخاطر تنگتر شدن مسیر ورود کالا. افت ۲۰درصدی واردات، قبل از آنکه در جدولهای گمرکی دیده شود، در رفتار مصرفکننده خودش را نشان میدهد؛ جایی که «تعویض» جای خودش را به «تحمل» میدهد. در نهایت، ۲۰ درصد یک آمار ساده نیست. خلاصهای فشرده از وضعیت ارزی، قدرت خرید، اولویتهای پنهان و مسیری است که اقتصاد ایران، بیسروصدا در آن حرکت میکند. عددی که اگر کنار بقیه اعداد رسمی گذاشته شود، داستان امروز بازار را روایت میکند .
.gif)
